ÜZGÜNÜM


Şu kalbimin köşesinde durup bana acı veren şey nedir?

Bir saçmalık, bir aptallık ve bir günah.

Evet bir saçmalık çünkü aniden ve amansızca başlayan

Evet bir aptallık çünkü karşılıksız, ümitsizce devam eden

Evet evet bir günah sevmenin günah olduğu kadar.

Peki neden o hep benden uzak, neden hep o oluyor giden 

Neden beni sevme ümidi yok, neden bizim sevmemiz yasak 

Kalbimin bir köşesinde de bir korku, bir burukluk

Çünkü böyle bir sevginin sonu belli, unutmak, unutulmak, ayrılık ve yalnızlık

Yalvarsam Allah'a duyar mı beni dinler mi, dualarımı kabul eder mi

Hayır hiç sanmıyorum Allah'ın tek dinlemeyeceği kişi ben

Tek kabul etmeyeceği dua benimki 

Ama ben dualarımdan asla vazgeçmeyeceğim 

Hayallerime devam edeceğim. Hani hayatı hayaller değiştirdi 

Değişen en ufak şey yok. Belkide hayal gücüm yetersiz

Hayaller belki hayatımı değiştiremez ama sanırım yok edecek 

Ama ben buna izin vermem, belkide beni sevebilir 

Bak işte bunlar hayal, beni mutlu ediyor.

Belkide tek değişiklik budur, sahte mutluluklar.

Ama bunların hayal olduğunu anladığınızda 

yani hayallerin sonunda, acılarınız katlanarak artıyor.

Bunların hep hayal kalmasından korkuyorsunuz.

Neyse ben şiirime devam edeyim.

Bu anlaşılmaz hayatın, anlaşılmaz soğukluğunda

Anlaşılmayan bir çok şeyin yanında benim yukarıda anlattıklarımdan

Kim bir şey anlayabilir ki 

Anlattıklarımı herkes kendi acısı ile özdeşleştirir

Bazıları yanlış yorumlar, bazıları anladığını sanır.

Ama itiraf edeyim bazılarıda anlar.

Benim için bu o kadar da önemli değil sonuçta ben üzgünüm... 

Saygılar 
Ersin KILIÇ