SEVGİYİ ÖLDÜRMEK ...!!!

                     Gözlerim dolu dolu , yüreğim ölü . Beynimse
karmakarışık . Karışık duygular . Bilir misiniz nasıl olur baharda zemheriyi
yaşamak . Biz hep bunu yaşadık . Yapayalnız ama sevgi dolu yaşadık . Her
şeyi sevdik ama bu sevgimizi hep birileri , bir güç yok etmek için uğraştı.
Küfürler duyduk . Kahrolduk ama yinede umudumuzu yitirmedik . Kendimizi
kaybetmek istedik içimizde ama başaramadık . Doğa mı böyle , yoksa insanlık 
  doğa sı mı ? Oysa biz hep baharı yaşamak istedik . Anlatamadık .
Tepelerden rüzgar hiç eksilmezmiş .

             Kusura bakmayın ama çoğunuz yalan söylüyordunuz , en az bendeki
biz . Çoğumuz sahtekar pek azımız dürüst . Dürüstlük mü , namussuzluk mu
neyin doğru olduğunu karıştırdık bu kadar kargaşa içinde . Biz hep baharı
yaşamak istedik , ama hep zemheri yaşadık , başaramadık baharı yaşamayı .
Tek başımıza yaşamamız gerekti bu duyguyu anlamak için . Ama olamazdı .
Niçin böyleydi . Neden böyleydi . Cevap bulmamız çok zordu .

           Olumsuzluklarla dolu bir yaşam . Bendeki bizden değil ,
toplumumuzdan kaynaklanan. Terkedilmişlik , yalnızlık , ihmal edilmişlik .
Hiç sevmediğimiz şeylerdi ama mecbur bırakıldık , çoğumuz böyle yaşamaya
istemesek de . Mutlulukta,   mutsuzluğu yaşamak ne zor bir duyguydu ve de
sevgide , sevgisizliği. Yalnızlık zor . Çokluklar içinde yalnızlık .Çoğumuz
hep bunu yaşamadık mı ? Tavırlar , ağır sözler , ağır duygular yaşadık çoğu
kez . Kaldıramadık ama mecbur edildik . Ağrımıza gitse de vazgeçemedik .
Namus belasına yaşamadık mı ? Şimdi değiliz diyoruz bu kadar ağır yaşamaya .
Senin hakkın , onun hakkı da peki bizim hakkımız neydi ? Yoksa belli
kişilere mi hak tanınmıştı bu sistemde ? Ne farkımız vardı birbirimizden .
İstediğimiz özgürlük değil mi . Peki nedir özgürlük ? Açıklar mısınız ?
Tanımlar mısınız net bir şekilde . Bencilce yaşamak mı ? Dürüstçe sevilmek ,
sevmek istedik . Açık sözlülükle haykırmak istemedik mi ? Sadece tahrip
edilmek istemedik . Tavır istemedik . Sevgi istedik , haksız mıyız ?

             Bizi yaşamak istedik . Ama hep yapayalnız yaşadık . Kapana
kıstırılmış , demir parmakların bile özgür olabileceğini düşünenler gibi
hissettik . Davranışlarınız farklı , sözleriniz farklı . Hangisi doğru
anlayamadık . Bazen da her ikisi aynı . Anladık ama anlamak istemedik . Siz
sevgiyi anlayamadınız ..! Çocukça bir davranış ama gerçek . Hep aykırıydık
çoğu kez . Artık anlıyoruz çoğu şeyi , görebiliyoruz da .Yanıldığımızı
söyleyeceksiniz ama buda yalan . Netlik gözlerimizi kamaştırdı , sizin daha
çok gözlerinizi . Bulanık olmak istiyoruz . İçimiz sıkıldı fazla netlik ten
. Çetin ceviz olmalıydık , kırılgan ceviz olarak zorlandık artık . İyi
şeyler öğrendik . Fark ettik çoğu şeyi . Bizi hep şöyle görmedik mi ?

Göğü kucaklayıp getirdim sana
Kokla açılırsın .
Solmuşsun benzin sararmış ..
Bir işçinin yüzüne benziyor yüzün.

           Suçlamalarınız , hatalarınız bunların suçlusu biz . Böyle olmadı
mı çoğu kez . Suçlanacak biri varsa siz siniz . Size benzemek istemedik .
Ama sizin biz olası zor . Bunu hep anladık . Her zaman olduğu gibi her şeyin
sorumlusu suçlusu biz olamayız . Birazda kendinizde arayın hataları. Hep
suçlandık . Bunda suçlu sizsiniz. . Bizi siz etkilediniz .

       Nesrin Ödemiş(Özyaycı)

http://www.gaziantep.net/sanat/yansimalar