Eskilerimden kurtulma isteği doğdu
içime nedense...
Düşündüm de atmaya kıyamadığım ne çok şeyim varmış.Her kurtulmayı istediğim
de asla kıyamadığım emanetlerim. Özenle sakladığım neler neler... Derin
izler bırakan hediyelerden tutun da işe yarayan ya da yaramayan onca şey.
Yıllardır bir köşede duran benim sevgili emanetlerim.
Kurtulmayı hem isteyip hem istememek. Kimi zaman görmeye tahammül edememek,
asla el sürememek ama yerli
yerinde durduğundan da emin olmak. Bu karmaşanın içinde emanetlerime bakma
isteği duyduğum gün korkumu yenip, onlarla yüz yüze gelme cesareti
bulduğumda, ellerim tir tir titriyordu. Aslında ne ile karşılaşacağımı
bilmeme rağmen beni korkutan en son onlara baktığım da yaşadıklarımı tekrar
yaşama korkusuydu. Yani anılarla yüzleşme korkusu bir yerde. Unuttum dediğim
pek çok şeyi aslında hiç unutmadığımı bilmek korkusu yok mu.
Belki de yüzleşmek istememin bir sebebi de özlem mi acaba diye sordum
kendime. Kötü izleri nasıl özleyebilir ki insan...! Özlüyor işte...Belki de
geçmişim bir şekilde ayaklarıma dolanmak istiyor yine. Hangimiz özlem
duymayız ki geçmişe. Aslında ardına dönüp bakmamalı insan geçmiş nasıl olsa
geçmiştir deyip hep bir adım daha ileri adım atmalı ama eminim ki bir
çoğumuz bir anda olsa, o adımı atarken geçmişin bıraktığı izleri
taşımaktayız.
Hasretle bugüne dek beklediklerim, biriktirdiklerim, sakladıklarım ve derin
izler bırakan hatıralarımın simgesi olan emanetlerim. Özlemişim sizi
gerçekten...! İşte yeniden karşı karşıya geldik. Dokunsam size diner mi
acım, hafifler mi sızım. Bakıyorum işte teker teker, ellerimde tutuyorum
yeniden. Ne bir eksik, ne de bir fazla. En son bıraktığım gibisiniz. Kiminiz
gülümsettiniz, kiminiz keşke dedirttiniz, kiminiz de neden?
Her şeye rağmen vazgeçilmezim oldunuz her biriniz...Belki de bu sefer en
azından bazılarınızdan kurtulma isteği vardı içimde. Hayır yapamayacağım
hepiniz yerlerinize. Her biriniz bir diğerinizin parçasısınız çünkü.
Biriniz olmazsa, diğeriniz de olmaz. Bu bütünü bozmaya hiç hakkım yok.
Elbette merak etmeyin ileri de belki de çok yakın bir zaman da buraya da
sığmayacaksınız. Yeni sevinçler, yeni hüzünler getireceğim yanınıza.
Dedim ya bu bütünü bozmaya hakkım yok. Sonra nasıl gelirim zorlukların
üstesinden. Umudu, mutluluğu, hüznü siz öğrettiniz bana. Sizden öğreneceğim
daha o kadar çok şey var ki...! İyi ki varsınız, iyi ki özenle saklamışım
sizi bunca zamandır. İyi ki diyorum, iyi ki vazgeçilmezimmişsiniz....
Sevgi UÇAR
