UMUT YENER Solgun yüzü her geçen gün biraz daha soluyor,sanki hayat omuzlarına her  geçen gün biraz daha yükleniyordu. Yaşamdan bıkmıştı,gözleri yılgın bakıyordu.ışıl ışıl olması gereken o gözler  sönük ve bitikti sanki....Umut her gün ölümü biraz daha yaklaşmış olarak  , daha 21 de ölümü ensesinde hissediyordu.Umut ölüyordu... Aldıgı o kemoterapi denen illet onu daha ölmeden öldürüyordu..İlaç sonrası  çektiği acıyı bir tek o biliyordu..Umut ölüyordu.. Bir seferinde 'ölmek istemiyorum'' demişti doktoruna.''.basket  takımında idim, yeni bir klüpten transfer teklifi gelmişti,sonra gitar  çalıyorum.daha çalmasını öğrenmek istediğim çok parça var.ben bir psikolog  olacağım sonra.Bunları 6 aya nasıl sığdırırım söyler misiniz bana ?''diye  bağırdı Umut,sitemi sadece kaderineydi .koskoca doktorun gözleri  doldu.Umut ölüyordu.. Kendini çok kötü hissettiği bir gün ailesi ,Onu gene apar topar  hastaneye kaldırdı.Acil kan gerekiyordu.aileden kimsenin kanı uymadığı  için,kan anonsla arandı. Yener o sırada hastanede yatan bir arkadaşını ziyaret etmekte idi.''bu  kan benim kanınla aynı ''dedi Arkadaşına . Kan vermek için aşağı kata  koştu..''kan vereceğim dedi,.anons için geldim..'' .Yener ve Umut bu vesile ile tanıştılar.o gün Yener kan verdiği hastayı  ziyaret etmek istemişti..nereden bilecekti ki o gün tanışacağı bu kişinin  hayatının sonuna kadar onun en iyi dostu olacağını. 'Geçmiş olsun ''dedi Yener umut a..Umut''bana kan vermişsiniz. Sağ olun,ama  zahmet olmuş dedi:''uğraşıp durmayın!! nasılsa ben yakında ölüp gideceğim,ha  bir gün önce ,ha bir gün sonra?ne fark eder değil mi?'' yüzünde ki açıkça  okunan hüzünü, umursamaz tavırlara bırakmak istiyordu Umut.ama pek başarılı  olamıyordu.. Yener elinde ki gitarı yatağın kenarına bıraktı.Umut o zaman gitarı fark  etti..Demek gitar çalıyordu..Umut ta çalıyordu ama şu illet hastalığa  yakalandığı son 9 aydır, eline gitarı almamıştı.. '' Sen daha yaşarken pes etmişsin ,dostum'' diye başladı söze Yener.''bak  hayat savaş demektir.kimi ekmek parası için savaşır ,kimi bir parça toprak  için, sen yaşamak için savaşmazsan,bu hastalık seni ,sen ölmeden gömer  ,unutma !!''diye bitirdi sözünü. Umut savaşmaktan yorulmuştu.artık şu ölüm gelse de alsaydı  onu,herkesin ona acıyarak bakmasından bıkmıştı,Aldığı ilaçlara bağımlı  yaşamaktan nefret ediyordu..hayattan buz gibi soğumuştu..Sanki boş bir mezar  bulsa orada ölümü bekleyecekti ,o denli bitmişti. Yener bunları düşündü..Umut u çok iyi anlıyordu.çünkü 2.5 yıl önce  kaybettiği kız arkadaşı,canı,kelebeği de aynı Umut gibi gözleri önünde daha  ölmeden ,ölüp gitmişti.Yener ona yardım edememişti,hem onsuz geçecek  yıllarını düşünüp kendine acımaktan buna vakit bulamamış, hem de Ayşegül de ,kelebeğinde tam olarak bu hisleri anlayamamıştı..Çünkü Ayşegül ile Yener  in de bir parçası ölüyordu..Yener kelebeğini kaybediyordu. Ayşegül üne  yardım edememişti Yener, ama Umut a edecekti..o gün buna karar verdi..Çünkü umudun gözlerinde ki o sonmuş o ışık tanıdıktı..Ayşegül ün kilerle aynıydı. '' Bende gitar çalıyorum'' dedi Umut..''ama artık pek zamanım  olmuyor..Çünkü hayatım yatakta geçiyor. '' Yener gitarını aldı, ''şimdi gidiyorum.annenlere söyle gitarını  getirsinler.yarın uğradığım da bir konser veririz ne dersin?'' dedi. Umut gülümsedi..Bu çoçuğu sevmeye mı başlamıştı ne? Gitarı ellerine aldılar.Yener öyle neşeli parçalar çalıyordu ki,Umut un yüzü  uzun zamandır böyle gülmemişti.Ne tesadüftü ki ikisi de aynı yaşta  idi.Yener milli bir valeybolcu idi,Umut ise bir basketçi. İkisi de gitar  çalıyordu ama Umut ölüyordu. Bu düşünceyi bir turlu aklında çıkaramıyordu Umut.gülümsemesi yüzünde dondu kaldı. Yener Umut un yüzün de yeni yeni parlayan ışığın yine sönüp gittiğini fark  etti.. '' Ne zaman çıkıyorsun hastaneden ''diye sordu. ''Yarın ''dedı umut..yazlık evimize gideceğiz.. Sonra tekrar yüzünü  gülümseme sardı.''.sende gelsene.'' Umutların evi denize bakan güzel bir villa idi. Kayalıklar arasında ki  ev kuş bakışı tüm körfezi görüyordu.. Yener'' hadi yüzmeye ''dedi..Umut ''ama ben çok halsızım''..dedi. Yener ''evde oturmaya devam edersen daha da halsizleşeceksin.''''haklısın''  dedi Umut.. Kayalara ulaştıklarında en yüksek kayanın uçunda durdu Yener.''sence  burası kaç metredir? ''dedi. ''Bence 3-4 metre var ve su sığ''..dedi umut. Yener''ben buradan atlayacağım''dedi. ''saçmalama'' dedi umut.''çok tehlikeli'' Yener kayaların uçuna gitti bir iki dakika durdu ve hiç tereddüt  etmeden atladı.. Umut un rengi atmıştı.kayanın uçuna koştu.Bir iki dakika soluk alamadı.ve  Yener in su yüzüne çıkıp ona el salladığını görünce bulunduğu yere çömeldi  ve ellerini başını arasına alıp öylece kaldı.. Yener kıyıya çıkmış gülerek geliyordu.umut a yaklaştı..nasıl atlayıştı diye  sordu gülerek. Umut cevap vermedi.yene:'' umut???'' Dedi.. Umut başını kaldırdı ,ağlıyordu.bağırmaya başladı..''sen delirdin  mi?..ölebilirdin....'' Yener Umut a baktı önce.sonra elindeki havluyu yere atıp üzerine, Umut un  yanına oturdu.. '' Gördünüz mü? Umut bey,insanın gözlerinin önünde bir sevdiğinin ölüme  gitmesi ne kadar zormuş.?Tamam, sen kendini düşünmüyorsun , pekii anneni de mı de düşünmüyorsun?,dostun Yener ıde mı düşünmüyorsun?varını yoğunu sana harcamaya hazır babanı da mı düşünmüyorsun?Gördün mü sevdiğinin eridiğini görmek ne zormuş? Sen ölmeden gömülmeyi ,seçmişsin.ölümden korkma demiyorum.ben de  atlamadan önce bir iki saniye korktum.ama korkunun ilacı üzerine gitmektir  korkunun.. savaş bu korku ile üzerine git ,daha savaşa başlamadan yenilgiyi  kabul ediyorsun? Üzülme bana bir şey olmazdı''dedi Yener ve saka ile  ekledi'' Yener ,ölümü bile yener.''sonra son derece ciddi söyle dedi'' Ve  Yener ile Umut bu hastalığı da yenecek ...söz veriyor musun?'' Ağlamayı kesmişti Umut, Yener in söylediklerini dikkatle dinliyordu..yener  bugüne kadar hiç düşünmediği bir şeyi anlamasına yardım etmişti .onu  sevenlerde çok acı çekiyordu. Kendisi ve sevenleri için yaşamalıydı. Yener ayağa kalktı,umuda elini uzattı...kenetlenen bu eller bir  illeti, kanseri yenecekti... O yıl yapılan ılık nakli ile umut hayata döndü, ama asıl Umut un hayata  dönüş gününü sadece Yener ve Umut biliyordu.sıcak bir yaz gününde kayaların üzerinde Umut tekrar doğmuştu. Umut ve Yener dostluğu her yıl çığ gibi büyüyerek gelişti..ta ki  geçen sene Yener bir trafik kazasında son nefesini veren dek..43 yaşında ki  Umut ,Onsuzluğa alışmanın ne zor olduğu bilerek,ama sevdikleri için hayatın  acılarına katlanarak bir yılı doldurmuştu. Yazlık evlerinin balkonunda yıllar önce hayata yeniden doğduğu kayalara  baktı.. Ve seslendi 'Yener!!!'' Küçük çocuk koşarak geldi''evet, baba'' ''Gitar çalmayı öğrenmek istiyordun, değil mi?'' Çocuk sevİnçle bağırdı ''evettttttttt'' ''Koş o zaman, yatağımın baş uçunda asılı olan Yener amcanın gitarını  getir, o gitar bu günden sonra senin gitarın olacak'' dedi.. Gerçek bir dostla kanser bile  yenilebilir...........gerçek bir dostunuz var ise hayata her an yeniden  doğabilirsiniz.. Dostlarınızla ,dostça kalın... Özen KIRAÇ 17.02.2001