BiR DENiZ VARDI... Deniz, barın aynasında uzun uzun kendisini seyretti. Sarısın basına,  yemyesil gozlerine, bicimli dudaklarına, kucucuk kalkık burnuna baktı,  yuvarlak omuzlarına... Barmenden bir viski daha istedi. Bir yudum aldı, tekrar  kendisini seyretmeye koyuldu aynadan. Alkolun etkisiyle bası hafifce  donuyordu; alkole dayanıklıydı, erken saatlerde baslar, gec vakitlere kadar  icerdi. Saclarına takıldı gozleri, ipeksi, ısıl ısıldı. Az mı sampuan  reklamlarına cıkmıstı, saclarının buyuleyici goruntusu sayesinde sampuan  gundeme oturmus, cok tutmustu. Arada dizi filmlerde kucuk rollerde  oynuyordu, asıl meslegi mankenlikti. Aranılan, sevilen ve cok ta tutulan  bir mankendi. Mayo, bikini defilelerinin, iccamasırı reklamlarının guzel  vucudu sayesinde aranılan yıldızıydı. Star olmasa, ismi pek hafızalarda  kalmasa bile; yesil gozlerini bir goren bir daha unutamıyordu onu. Ya ipeksi  sacları, omuzlarına dokulen sarı sacları, simdilerde naturel denilen dogal,  kendiliginden binbir sarı tona burunen, kuafor eli degmemis, dogal hali  boyle olan ipeksi, ısıl ısıl , dolgun sacları ona bir masal prensesi havası  veriyordu. Yesilin binbir tonu asıl gozlerindeydi; gozlerine bir  bakanın bir daha onu unutması olanaksızdı. Gozlerini cok iyi kullanırdı,  once karsısındakinin gozlerinin ta icine bakardı; bu bakıs insanın  iliklerine isler, bir daha unutmazlardı... Cantasından bir sigara cıkarıp yaktı, dumanını yukarıya  dogru halkalar cıkararak yavasca ufledi, sevdigi bir oyundu bu. Viskisinden  irice bir yudum aldı, tekrar aynadan kendisini seyretmeye basladı. Herkes onu İzmirli sanmasına karsın gercekte Bursalıydı.  universite sınavlarını kazandıgı icin Bursa'dan gelmis; baba tarafı İzmirli  oldugu icin herkes onu da İzmirli sanmıstı. O kendini hep Bursalı sayıyordu,  Bursa'yı, Bursalıları, cok seviyordu, kendini Hep Bursalı goruyordu, ne de  olsa dogup buyudugu, hatıralarını dolu dolu yasadıgı, butun hayatı  oradaydı... Ya sevdigi adam, ya cocukluk askı? Ersen neredeydi simdi,  kimbilir neler yapıyordu? İcini bir huzun kapladı, Ersen'in cocuksu masum  yuzu, huzunlu gozleri geldi aklına birden, ici burkuldu...Gercek anlamda bir  onu sevmisti hayatında, Deniz'i tanımıyan yoktu; butun zengin playboylar onu  elde etmek icin turlu dumenler ceviriyordu. coguyla birlikte oluyordu ancak,  bu bir macera, bir gecelik ask, hosca vakit gecirme, dostlarıyla iliskisini  guclendirmeden oteye gitmiyordu, hic birisini gercek anlamda sevememis,  sevgi, ask, dostluk nedir bir turlu gorememisti, yuzeysel ilskiler  yasamıstı. Ancak o sadece Ersen'i , cocukluk askını sevmis, bunca yıla  karsın bir onu unutamamıstı...Onu cok aradıgı, alkol duvarını astıgı  gecelerde agladıgı, telefonlar ettigi, ortak dostlarından hakkında bilgi  aldıgı cok olmustu. Ersen onun gece hayatına, kaprislerine, ihanetlerine  dayanamamıs ve bir gun aniden Bursa'ya donmustu. Deniz 'le evlenmek istiyen bir suru erkek vardı, o hic  birine yuz vermiyor, geri ceviriyor, hoslandıklarıyla kısa sureli  birliktelik yasıyordu. Bu cok zengin kisiler, ona acılmaz kapıları acıyor,  asılmaz duvarları onların gucuyle asıyordu. Bir telefonuyla yapamıyacagı,  halletmiyecegi is yoktu, guclulerin yanında olmanın sagladıgı avantajla  cevresi her gecen gun genisliyordu, her yerde, her sehirde dostları,  sevgilileri, arkadasları vardı, bunlar ona sınırsız guc saglıyordu,  cogunlukla olanlara bu bakıs acısıyla bakar, kendini sanslı, yeryuzune  sadece eglenmek icin gelmis olmanın, bunun icin yaratıldıgına inanmanın  yanılgısıyla yasamanın verdigi bir yapay mutlulukla surdurulen  aldatmacanın daha dogru olacagı seklinde yasamını basite indirgemisti. Buna kendi de pek inanmıyordu ancak bu alem boyleydi,  aksi takdirde disliler sizi oguturdu, ya sistemin dislisine uyarsınız, ya da  duzenin carkı sizi oguturdu, baska alternatifi yoktu, bu bileskeyi basite  indirgediginiz anda sizi silerlerdi, ne ununuz kalırdı, ne guzel bir  gununuz... Fakultenin ikinci sınıfındayken bastan cıkarmıslardı  Deniz'i. once bir iki kucuk reklam filmi; bir iki defile, gece hayatı,  zengin erkekler, cok pahalı hediyeler, gorkemli yasam derken bası donmus ve  okulu bırakmıstı. Artık bu hayatın tam ortasına dalmıstı, istese de  bırakamıyordu, bu oyle bir tutkuydu ki, ozgurluklerin en sınırsızı,  eglencenin dorugu, sonsuzu, erkeklerin en guzeli, en zengini, en yakısıklısı  hep etrafında pervane oluyorlardı. Bu yasama alısan bir daha bırakamazdı,  istisnalar olmakla birlikte, evlenseler de mutlu olamıyorlardı, ihanetle  sonuclanıyordu. Sadece reklam askları, paparazi programlarında cıksınlar,  kim ne giymis, kim kiminle ne yapmıs, kim nerede tatilini gecirmis, nasıl  eglenmisler, bunun dısında bir seyle ilgilenmiyorlar, esasen baska bir seyin  onları mutlu etmesi de olanaksızdı, duzen boyleydi, sistem boyleydi, boyle  gelmis boyle giderdi, kim degistirebilirdi, kimin haddine? Onların ugrak  yerlerine mulki ve idari amirler, siyasiler giremezdi, onları kimse  rahatsız edemezdi, onlar dokunulmazlıgı olan cok ozel kisilerdi, yasamak  sadece onların hakkıydı, baskalarının bu cemberi kırıp iceriye girmesi  olanaksızdı, tek tuk istisna olsa bile genel kural boyleydi... simdi otuzlu yıllarını yasıyan, cok guzel, cok sık  giyinen, zengin, asil gorunumlu, muhtesem cazibesi olan, erkeklerin basını  donduren, bir yedigini bir daha yemiyen, bir giydigini bir daha giymiyen,  guclu insanların sınırsız gucunden yararlanan, dokunulmazlar sınıfından bu  piyasanın kurdu bir kadındı. Kimilerine gore unlu bir manken, kimine gore  sanatcı, kimine gore artist, kimine gore cok zengin ve soylu bir kadındı.  Ancak gercekten ne oldugunu kimse soylemiyordu, soyliyemiyordu, halkalar  birbiriyle oyle bir cıkar ilskisiyle kenetlenmisti ki, kopanı hemen  diskalifiye ederlerdi, kimse onlara dil uzatamazdı. Bu baglamda gercekten ne  olduklarını kimse soyliyemezdi, gorsel ve basılı medya onlarla ugrasamazdı,  ugrasmak istiyenin ne olacagını bilirlerdi, onlar ancak manav Hasan ve  bakkal Mehmet efendiyle ugrasırlardı. Deniz birden barmene dondu: ----Bir duble daha lutfen, dedi. Barmenin uzattıgı viski bardagını aldı, dusunceli bir sekilde baktı, kucucuk  bir yudum alarak barın ustune bıraktı. Ailesinden ayrıydı, yanında kimsesi yoktu, koskoca evde bir  basına yasıyordu. Aslında bu kalabalıkta yalnızdı. cevresinde gercek dost  yoktu, paylasım yoktu, bir gizinizi anlatamazdınız, sorununuzu  paylasamazdınız, sorununuzun olması sizi terk etmeleriyle es anlamlıydı, her  sey yuzeyseldi...Dostlukları, sevgileri hep boyleydi, ictenlik onların  kapısından gecmezdi, her seyin cıkar iliskisine dayandıgı bir dunyaydı bu,  bizlerin alısık olmadıgı... Hic bir sey gorundugu gibi degil diye gecirdi, bekledigi adam  da gecikmisti, canı sıkıldı birden. ucuncu duble viskisinden irice bir  yudum aldı, barın aynasından hafifce donmeye baslayan guzel sarısın basını  seyretmeye koyuldu yeniden, bardagı barın ustune bıraktı. "Ersen' le olsam," diye mırıldandı, "her sey daha baska, cok  daha guzel olurdu." Barmen hemen, " Efendim? " diye atıldı Deniz'e dogru. " Sana bir sey demedim, mırıldanıyordum," dedi Deniz. Barın aynasından bekledigi adamın iceriye girdigini gordu;  yuzunu burusturdu, bu gece de bunun kaprislerine katlanacaktı. Yuzunde zoraki bir gulumseme : ----Hos geldin sevgilim, nerede kaldın ? ----Fabrikada isle ilgili bir sorun cıktı, hallettik sonunda,  dedi adam hesabı oderken. Deniz 'e dondu : ----Hadi gidiyoruz sevgilim, arkadaslar bizi bekliyor. Birlikte yeni baslayan bir geceye baslamak  uzere dısarı cıktılar... ( YAZARIN OZEL NOTU : OYKU GERcEKTE 120 SAYFADIR, SU ANDA OKUDUGUNUZ,  COK KISALTILMIS "OZET OYKU" DUR.. " BiR DENiZ VARDI..." GERCEK YASAMDAN  KESiT /TURKİYE OYKU BiRiNCiSi/ ERDEN ERKiN / BURSA...