YENİDEN KATE Hic kimse tahmin edemezdi , tahta sezlongun ustunde butun kediligiyle kivrilmis olan bu ufak tefek genc kadinin atlattigi firtinalardan sonra bu tatil koyune adeta sigindigini......Yolun tam yarisinda, otuzbesinden gun almasina sadece bir kac hafta kalmisken, o kendisini coktan yolu tamamlamis hissediyordu. Evliligini noktaladiginda kendisini cok daha iyi hissetmisti tabii ama o bikkinlik, bitkinlik, hayata kuskunluk hala birakmamisti yakasini. Cok da kotu bir evlilik degildi , ama bitmisti iste...... kaybolan degerlerin ardindan daha fazla beraber kalinmasinin anlami olmadigini anlayinca her ikisi de anlasarak ayrilmislardi ama yine de iyi degildi iste.......hayattaki en yakin dostu Sumru bunun cok dogal oldugunu soyluyordu. -         Son yillarda o kadar caba harcadin ki herseye ragmen evliligini yurutmek icin , hayata olan ilgini kaybettin , dogaldir. Tiyatroya donersin, belki yine .  Akin istemiyor diye birakmamaliydin zaten. Tiyatro senin damarlarina girmis bir kere.......Belki herseye ragmen Akin'a karsi cikip devam etseydin simdi daha mutlu olurdun . -         Herseye ragmen devam etseydim evliligim cok daha once bitmis olurdu Sumru. -         Belki daha da hayirli olurdu degil mi? Baksana karsi cikmamana ragmen yine de bitti... Bir sey diyememisti Eda. Hakli oldugunu biliyordu dostunun. Bosanmasinin ardindan kendisini  bu tatile zorla surukleyen de o olmustu zaten. Simdi yattigi yerde , bunun aslinda son derece hos bir fikir oldugunu itiraf ediyordu kendi kendine......Gozlerini kapatinca dalgalarin sesini duyuyordu Denizin sesini hep sevdigini dusundu. Sakin halini de firtinali zamanlarini da severdi denizin. Simdi ise hayatindaki o firtinali donemlerden sonra buyuk bir minnetle karsiliyordu sakin dalgalarin kiyiya carpan sesini. Turizm sezonu bitmek uzereydi, okullar da acildigi icin iyice tenhaydi tatil koyu, tam "dinlenmek icin ideal, sessiz " diye dusunurken yaninda sakin sakin gazete okuyan Sumru'nun hayret dolu sesini duydu, -         Aaaaaaaa, Sibel Okan ayagini kirmis! -         Yapma ya, yazik kadincagiza.....Nasil olmus peki? -         Provada sahneden dusmus! -         Sacmalama, Sumru. Nasil duser sahneden? -         Cok sarhosmus.... -         Gun ortasinda mi? -         Evet oyle diyor gazete. -         Yazik keske gazetelere yansimasaydi . Bence hala bu ulkedeki en iyi tiyatroculardan biri o....... -         Eda , sen ne diyorsun? O kadin son yillarda hic bir oyununa ayik cikmadi ki.... -         Peki kim farketti ? Hic kimse... Ozel sorunlarini isine tasimadigi muddetce bence o hala en iyilerden biri...... -         Eda! -         Hem sonra bir suru  sarkici var icmeden sahneye cikmayan neden tiyatrocular ayni seyi yapinca... -         Edaaaaaa -          Ne var yine? Yalan mi? -         Eda, Sibel Okan  oyuna devam edemeyecekmis. Promiere uc hafta var ve yeni bir basrol oyuncusu ariyorlarmis..... -         Yani? -         Yani kucuk hanim derhal bavulumuzu topluyor ve Istanbul'a donuyoruz. -         Neden ? Rol icin bas mi vuracaksin? -         Ben degil canim, sen! -         Sen guneste fazla kaldin. -         Sen de. Eda, dusunsene, bu senin her zaman oynamak istedigin rol. Katerina. Huysuz Kiz. Shakespeare. Senin en buyuk dusun. Okulu hatirlasana. Hatirliyordu elbette. Okul yillarini, mezuniyet temsilini, Huysuz Kiz'i sahnelemislerdi. Eda Katerina'yi , Sumru ise , kiz okulu olmalarinin cilvesi iste,  Petruchio'yu oynamisti. Ne cok gulmuslerdi provalarda...... Sumru durmadan, " Hanimefendinin tiyatro aski yuzunden, biz ne hallere dusuyoruz bakar misiniz? " deyip durmustu. Yillar sonra konservatuari bitirp de tiyarroda rol almaya baslayinca Sumru  her oyununu izlemekten asla yilmamis, hatta turnelere bile gelmisti . Eda "Akin istemiyor " diye kendi rizasiyla , ama gonlu kirik, tiyatroyu birakinca "ben bir gun seni yildiz gormek icin kabul etmistim erkek kiligina girmeyi, tiyatroyu birak diye degil ", diyerek uzun zaman surat asmisti. ....... yaman Kate, ya da belali Kate. Ama baksana Kate, dunyanin en sirin Kate'i, Kate Konaginin Kate'i super harika Kate'im benim........ Sumru tipki oyundaki gibi Eda'nin onunde diz cokmus ilk karsilasma sahnesinden bir repligi okumaya baslamisti -         Sumru kalk yerden , herkes bize bakiyor. -         Bak ben bile hatirliyorum hala . Eminim sen de hatirliyorsun her satirini oyunun. Hadi Eda, hadi, lutfen. Buruk bir gulumseme yerlesti Eda'nin huzunlu yuzune. Hatirliyordu elbette. Nasil unuturdu ki. Ilk rolu, sahne tozunu ilk yutusu, amator de olsa ilk oyunuydu. Sonradan cok beklemisti Huysuz Kate sahnelensin diye ama olmamisti. Evlenene kadar o sansi yakalayamamis, evlenince de zaten...... -Pekala, gidelim bari; madem buraya kadar geldik. Tamam, ay diyorsaniz ay, gunes diyorsaniz gunes olsun; Hatta , isterseniz saz mumu olsun, Siz ne diyorsaniz o diyorum ben  de bunda sonra.......... -         Biliyordum , biliyordum, senin icinde bir yerlerde hala Katerina'nin sakli oldugunu biliyordum. -         Sumru tamam , ama bu beni sececekler demek degil , biliyorsun. -         Biliyorum . Ama bildigim bir sey daha var. Seni izledikten sonra diger adaylari gormek bile istemeyecekler. -         Sen guneste fazla kaldin. -         Evet haklisin burda fazla kaldik. Sen odaya don ve esyalari topla, ben de hesabi kapattirayim. Donuyoruz. Bekle bizi Padua,  biz geliyoruz. " Cilgin bu kiz  diye dusundu Eda, ama seviyorum onun cilginliklarini. O olmasa asla bugune kadar dayanamazdim...."                         *            *            *         *            *            *            *      *            * Aksamin gec bir saatinde vardilar Istanbul'a. Yorgun ama yarinlar icin umutlu yatagina uzandiginda aklinda tek bir sey vardi Eda'nin: Katerina. Ertesi sabah, erkenden solugu tiyatroda aldilar. Secmeler icin kayit yaptirirken eski soyadini kullandi Eda. Bu gelismeyi buyuk bir memnuniyetle izledi Sumru. Arkadasinin gecmisi arkasinda birakma yolunda belki yavas, ama kararli ilerleyisini buyuk bir mutlulukla izliyordu. Gorevli secmelerin ertesi  sabah sekizde baslayacagini soyledi ve ellerine okunmasi gereken pasajin bir fotokopisini verdi. Eda elindeki kagitlara bakip gulumsedi. Bu pasaji  ezbere biliyordu . Katerina'nin oyundaki  en uzun repligini secmislerdi. Bu replikten sonra Petruchio, " Hele bakin siz su kadina ! Hadi gel, op beni Kate" diyecekti.  Sahi, Petruchio'yu kim oynuyordu ? -         Sumru, Petruchio'yu kim oynuyor ? -         Bilmiyorum canim. -         Bilmiyor musun? -         Himmmm, gazetede yazmiyordu. Ben de duymussam bile unutmusum. -         Iyi yarin goruruz nasil olsa. Cevap vermedi Sumru. Yarin basina gelecekleri dusunuyordu. Eda, Petruchio rolunu kimin ustlendigini gorunce arkasini donup gitmezse yasamak icin bir sansi daha var demekti. Yok aninda doner ve secmeleri terkederse ilk yapacagi gelip Sumru'yu oldurmek olurdu......."Sehir disina kacmam gerekebilir. En iyisi ben bavulumu bosaltmayayim" diye dusundu ciddi ciddi... Ertesi sabah tiyatroya geldiklerinde gordukleri manzara Eda'yi biraz urkuttu ama Sumru o her zamanki sonsuz guveniyle arkadasina donup -         Yazik , bosuna gelmis bunca kisi. Senin karsinda hic sanslari yok ki, dedi -          Sumru, sacmalama. Surdaki Canan Odaci . Simdiye kadar kac basrolun altindan kaltigini sen benden daha iyi biliyorsun. Sonra pencerenin yaninda oturan da Gizem Peyker. Gecen sene Umut Vaat Eden Kadin Oyuncu Odulunu almisti hatirliyorsun degil mi? Ve orda da... -         Yeter, hepsini taniyorum. Ama ben hala bu rolu sen alacaksin diyorum. Biliyorum. Katerina senin hayalin cunku. Onlarin degil. -         Bunu bilemeyiz . Belki ruhunda Katerina'yi tasiyan bile vardir iclerinde......Benim ruhum ise bombos... -         Daha iyi ya orayi Katerina ile doldurursun sen de...... Eda cevap verecekti ama yonetmen yardimcisi  bir sandalyenin ustune cikmis secmelerin nasil gerceklestirilecegini anlatmaya baslamisti. Son sahnenin dekorunda yapilacakti secmeler. Adaylar repligi ezberden okuyacaklardi .  Normalde sahnede baska  oyuncularin da olmasi gerekiyordu ama adaylar tek baslarina cikacaklardi. Hepsine birer sira numarasi verildi ve basladilar........ Sira kendisine gelene kadar gecen saatler boyunca Eda oturdugu iskemleden hic kimildamadi. Basini arkasindaki duvara dayamis, gozleri kapali , dudaklarinda hafif bir tebessumle bekledi. Sonunda ismi okundugunda, donup Sumru'ya goz kirpti . Sumru tipki eski gunlerde sahneye cikmadan once yaptigi bu ugur goz kirpmasini hic unutmamisti. Sansina goz kirpiyordu Eda. Sahneden sadece en on koltuklarda oturan  tanimadigi yonetmen, daha once bazi oyunlarda beraber calistigi yonetmen yardimcisi ve kim oldugunu bilmedigi uc adam daha gorunuyordu. Diger oyuncularin daha arka koltuklarda oturduklarini tahmin etti, zira onlari gormemesine ragmen sahnenin onune dogru ilerlediginde arkalardan miriltilar gelmisti. Yonetmen yardimcisi "Hazir olunca baslayabilirsiniz " dedi, Basiyla hazir oldugunu belirtti , Katerina'nin durmasi gereken yere dogru ilerlerken, yonetmenin sesini duydu. -         Ozur dilerim hanimefendi , bosuna vakit kaybetmeyelim. Sizi denemeye gerek yok. Bu rol size uygun degil. "Yanlis duydum sanirim" diye dusunurken arka siralardan gelen itiraz seslerini duymadi bile . -         Efendim ? -         Role uygun degilsiniz dedim -         Buna, daha agzimdan cikan tek bir kelimeyi bile duymadan nasil karar verdiginizi ogrenebilir miyim? -         Teatral yeteneginizin rolu almaniza yetecegini hic sanmiyorum -         Nerden vardiniz bu kaniya peki? Daha repligimi bile okumadim. Sinirlenmeye basliyordu. Bu yuzunu daha once gormedigi yonetmen sadece ukala mi yoksa saf cahil mi diye dusunuyordu bir yandan. -         Gerek yok. Yuzunuz , yuzunuz cok yumusak. Katerina gibi hircin bir tipi oynayamazsiniz siz. Arka siralardan ciddi ciddi yukselen itiraz seslerini duydu bu sefer. Biraz da bu seslerden cesaret alarak sahnenin onune dogru yurudu. Kenarda adaylarin son anda bogazlarini islatmak isteyebilecekleri goz onune alinarak yerlestirilmis bir masa ve ustunde siselerle su ve bir kismi dolu bazilari bos bardaklar vardi. Yumruk yaptigi sag elini kalcasina dayarken , diger elini masaya yasladi ve .... -         Bir daha soyler misiniz? , dedi, beni sirf yuzum cok yumusak diye mi denemeden reddediyorsunuz? -         Evet, aynen oyle. Zamanim degerli, burdaki herkesinkinden daha cok hem de. O yuzden sizi izlemeye bile gerek gormuyorum. Siz hircin bir karakteri oynayamayacak kadar yumusak yuz hatlarina sahipsiniz. Katerina'nin sinirlenip ortaligi birbirine kattigi sahneleri nasil oynarsiniz ki? Eda'nin gozlerinde cakan simsekler bir an salonu aydinlatacak sandi arka koltuklarda oturup bu aptalca konusmaya sahit olan oyuncular. Genc kadinin yuzunde sinirden kasilmamis bir tek kas kalmamisti. Kaslarini o kadar catmisti ki nerdeyse burnunun degeceklerdi. Dudaklari adeta tek bir cizgiymis gibi incelmisti ve konusmaya basladiginda salondaki herkes "bu dudaklardan o kadar buyuk bir ses nasil cikiyor ? ", diye merak etti.  . -         Siz neler sacmaliyorsunuz boyle? Tanrim nerde yasiyoruz? Bu hangi cag? Yirminci yuzyilda sahnelenen bir oyunu sizin gibi magara devrinden daha ileri gidememis bir adam mi yonetecek. Elini o kadar buyuk bir hizla yanindaki masaya vurdu ki, yonetmen basta olmak uzere salondaki herkes zipladi Masaya vurdugu zaman devrilen bardaklardan birini alip hirsla yere firlatti. Kirilan bardaktan sicrayan parcalar on sirada oturanlara kadar ulasti. Ama bu bile genc kadinin sinirini gecirmise benzemiyordu. -         Siz , dedi, siz degil Shakespeare gibi bir dehanin yazdigi oyunu, bir anaokulu temsilini yonetmeye bile layik degilsiniz. Bu kadar geri bir kafayla nasil oldu da bu yuzyilda yasadiniz bu gune kadar anlamak mumkun degil. Ne saniyorsunuz kendinizi? Buyuk bir deha mi? - Masanin yaninda duran sandalyeye oyle bir tekme atti ki sandalye pesinden bir kac bardagi daha devirerek yere yuvarlandi. -         Daha agzimdan tek bir kelime bile cikmadan benim bu rolu oynayamayacagimi nasil soylersiniz ? Buna nasil curret edersiniz? Siz nesiniz? Guzellik uzmani mi , tiyatro yonetmeni mi? Notre Dame'in Kamburunu sahneye koysaniz ne yapacaksiniz? Bu ulkede Quasimodo rolu  icin kimi secerdiniz cok merak ediyorum. Tanrim, hala inanamiyorum, siz bugune kadar gordugum en tas kafali adamsiniz..... Bu son sozleri soylerken eline masanin ustunde duran su siselerinden birini aldigini ve havaya kaldirdigini goren yonetmen kolay bir hedef olmamak icin, ancak saskinliginin izin verdigi kadar bir hizla, buzusup kaldigi koltugundan firladi.                         *            *            *         *            *            *            *      *            * Petruchio rolunu oynamasi icin zar zor ikna edilen Sencer, arka siralarda oturdugu yerden buyuk bir hayret ama gizli bir memnunlukla olan biteni seyrediyordu. Eda. Konservatuara girdigi ilk gun karsilastigi , daha o ilk gun aklini basindan alan ama cok yanlis yaklastigi, daha dogrusu yaklasmaya bile firsat bulamadan yaptigi hatayi herkesin icinde yuzune vurup kendisini iten Eda. Hayattaki tek basarisizligi.....hala ayniydi. Haksizliklara asla katlanamayan, ne pahasina olursa olsun hakkini sonuna kadar savunan ama bunu yaparken hic sinirlendigini gormedigi Eda. Simdi , onune bent cekilemez bir nehir gibi kopuruyor , akiyor ve resmen onune cikan herseyi yikip geciyordu. Eda eline su sisesini alinca yonetmenle beraber Sencer de ayaga kalkti. Ama sadece genc kadinin hedefi isabet ettirip ettiremeyecegini daha iyi gorebilmek icin.....ve iste tam o anda, Eda'nin gozlerindeki simseklerin birden muzip piriltilara donustugunu gordu. Alnindaki asagi dogru inen derin cizgiler bir anda yok oldu genc kadinin, incelen dudaklari kayboldu, yerlerini keyifle kivrilan dudaklar aldi. Kaslari bu sefer genis bir tebessumle aydinlanan yuzundeki memnuniyet yerlerini aldilar. Genc kadin havadaki elini asagi indirmeden cok eglendigi belli olan bir sesle sordu: -         Sinirlenebilecegime inandiniz mi, yoksa daha inandirici olmak icin elimdeki siseyi illa ki kafaniza firlatmam sart mi? Sencer icinden kopup gelen kahkaya engel olmayi bir an bile dusunmedi. Sirf o degil salonda bulunan herkes kahkahalarla guluyor, bazilari alkisliyor hatta "bravo" diye bagiriyorlardi. O gurultu arasinda sadece Eda yonetmenin titrek bir sesle " Butun o soylediklerinizde ciddi miydiniz? " , diye sordugunu duydu. Gulerek bakti adama , bir kasini havaya kaldirarak  " Ya sizce? " diye sordu cevap olarak.... Ve hersey olmasi gerektigi gibi gelisti. Yonetmen Eda'dan  repligini okumasini rica etti. Eda deminki performansini aratmayacak bir pasaj sundu izleyen az sayidaki seyirciye. Ardindan bekleme odasina geri dondu, cantasini aldi ve Sumru'nun butun israrlarina ragmen tek bir kelime bile soylemeden cikip gitti tiyatrodan. Tam arkasindan bekleme odasina giren Sencer'i gormedi bile...... Sencer, gozlerinde  genc kadinin hayaliyle bakiyordu terastan, asagida akip giden hayata. Gecenin bu gec saatinde bile Istanbul kosuyordu, biten gune sigdiramadigi isleri tamamlamak istermis gibi. Benligi, sabah yasadigi o sarsici olaydan ileri gidememis, orda takili kalmisti. Yillar once topu topu bir kac cumle konusabildigi, o bir kac cumlede de kendisini herkesin icinde , hic cekinmeden, cok sert bir sekilde ruhunun  en derin, en kuytu, en gizli, varligindan bile haberdar olmadigi  koselerine firlatip atan ve oturup ic muhasebesi yapmasina neden olan Eda'yi dusunuyordu.  Eda'yi bunca yil sonra , hem de o derece carpici bir sekilde,  birden karsisinda gormek, degildi aslinda altust eden genc adami. Onunla butun arzusuna ragmen tek bir kelime bile konusamamis olmasina lanet ediyordu durmadan. Oysa o yillar boyu hep Eda'yla bir daha karsilasabilmek sansini elde ettigi ve genc kadina bir kac cumle soyleyebilecek zamani yakaladigi anda neler soyleyecegini dusunup durarak, defalarca kararlastirdigi cumlelerin provasini yaparak, sonra begenmeyip , gunlerce provasini yaptigi o kelimelerden vaz gecip yenilerini bularak , onlari da bir sure sonra digerlerinin yanina gondererek yasamisti.  O firsati hic yakalayamamisti. Cevresinde hep bir suru arkadasi olan, okulda olsun, sonrasinda tiyatro cevrelerinde olsun , herkesin kolaylikla yaklasip dost olabildigi, sevilen, aranan Eda, Sencer'e gorunmez bir duvarla  engel oluyordu sanki. Her defasinda uzaktan bir tek bakisiyla genc adama yaninda istenmedigini acik bir dille anlatiyordu. Uzun gunler, haftalar, aylar suren cabalar bosa cikiyor, Sencer soylenemeyen cumleleriyle birlikte yuksek duvarlarin ardinda kaliyordu. Isin garip yani Sencer'den baska hic kimse duvara toslamiyor , o orda oyle dilinde kelimeleri , yureginde izdirabiyla beklerken yanindan gecip Eda'ya ulasiyorlardi. Bir tek Sencer, sadece Sencer, aslinda var olmadigini cok iyi bildigi ama karabasani haline gelen duvarin ardinda kalakaliyordu. Eda'nin evlendigini duydugu gun o duvar ustune yikildi genc adamin. Uzun sure kalkamadi altindan.  Kalkinca da , uzaklara yollandi. Yurt disindan gelen bir teklifi kabul etti ve yureginde hala soylenememis kelimelerin acisiyla cikip gitti. Gittigini sandigini anlar anlamaz da geri dondu. Gidisinin ustunden sadece on iki gun gecmisti. Donusunde butun acisini isine yukledi ve cok zor projelerin altina girip , ozellikle klasik oyunlarin en aranilan aktoru olup cikti. Tek bir amaci vardi. Kendisini Eda'ya unutturmamak. Basinda haberleri ciktikca, tiyatro cevresinden artik televizyon, sinema dunyasina da tasininca genc kadinin beklemedigi her yerde karsisina cikacak ve ona kendini unutma firsatini vermeyecekti. Vermedi de..... Onun daha konservatuar yillarinda cevirdigi ilk televizyon dizisinde unlenir unlenmez kolunda her gun baska bir kadinla boy boy fotograflarini basmaya alismis olan magazin basini bile genc aktore hakkini teslim etmisti sonunda. Orda burda kolunda guzellerle gorulmeye alisilmis Sencer Kutay gitmis, sadece isini, sanatini dusunen, dusunmekten de oteye gidip sanat icin yasayan , her yardim faaliyetinde en onde bulunan, canla basla calisan ama sadece calisan, asla barlarda, gece kluplerinde boy gostermeyen Sencer Kutay gelmisti. Sencer Kutay kizlarin gozdesiydi ama o artik hep yalnizdi objektiflerin, kameralarin onunde. Eski capkinlik gunleri ilk genclikle beraber sona ermise benziyordu... Hizli yukselisi sonrasinda bir televizyon programinda sunucu " Kalbi bos mu Sencer Kutay'in ? " diye sordugunda , bir an gozlerini kapatmis ve sonra acip o kapkaragozleriyle kameraya " Hayir, demisti, bir melegim var, sadece onun icin yasadigim, sirf kalbimi degil butun benligimi dolduran bir melek. Ama beni istemeyen bir melek. Ve ben bir gun beni affedecegi umidiyle aliyorum her nefesimi....." Sozlerinin ardindan gelen butun baskilara ragmen susmus ve bir daha hickimse agzindan konuyla ilgili baska bir soz duymamisti......En yakin arkadaslari haric...... Arkadaslari  yillar boyu,  her biri sabah yeli hafifligiyle gelen, gitmeye mahkum olduklari karsilanislarindaki kayitsizliktan belli olan, bir avuc kum kivamindaki  iliskilerine  alismislardi Sencer'in. Eda'nin agzindan dokulen o zehir sozler, genc adamin kalbine birer cig damlasi guzelligiyle dustugunden beri, hep o sozlerin serinligini aradigini , ama bulamadigini bildikleri icin  , cok da sasirmamislardi Sencer'in hic evlenmeyisine. O zehirli oklarla benliginin en derin yerinden vuruldugu gun kaybetmisti Eda'yi ama beklemekten ve genc kadina bilmeden yarattigi yeni Sencer'i tanistirabilme umudunun filizini  her gun askiyla sulamaktan ve her gecen gun daha da gelistirmekten hic bikmamisti. Zamanla o filiz serpilmis, buyumus ve genc adama yasama gucunu veren, sirtini dayadigi tek destek olmustu..... Iste simdi yillar boyunca bekledigi firsat , hic beklemedigi bir anda karsisina cikmisti ama aklini kurcalayan bir cok soru vardi. Evlendikten sonra tiyatroyu biraktigini biliyordu Eda'nin. Simdi geri dondugune gore , acaba evliligi.......? Hic kimseden duymamisti evliligiyle ilgili tek bir haber.  Nasildi ? Mutlu muydu ? Neden ayrilmisti tiyatrodan? Simdi neden geri donuyordu? En onemlisi oyunda , secilirse tabii ki , hos  sabahki performansindan sonra secilecegi garantiydi ya, kendisiyle basrolu oynayacagini biliyor muydu? En cok bu soru zorluyordu onu. Yillar once bir kere, tek bir kere , bir oyunda beraber oynama sansi yakalamislar ama Eda , bas erkek oyuncunun Sencer oldugunu ogrenir ogrenmez rolu reddetmisti. Aradan gecen bunca yila ragmen Eda'nin kendisiyle oynamak isteyecegine inanamiyordu bir turlu genc adam. Sonucta istemeye istemeye de olsa,  Eda'nin Petruchio'yu kendisinin  oynayacagini bilmedigi kararina vardi. Mantikli olan da buydu. Eda bilse o rol icin bu sabahki gibi cabalamazdi. Buruk  bir gulumseme yerlesti dudaklarina. " Yazik olacak , diye dusundu, bu sabahki performansini kiminle oynamak icin gerceklestirdigini anlayinca yikilacak. Genc kadinin siseyi yonetmenin kafasina atmak icin elini kaldirdiginda gozlerindeki ofke pariltilarinin nasil da muzip bir gulumsemeye donustugunu hatirlayinca gulumsedi . Umutsuzluga dustugu her anda,  ki sayilari oldukca coktu, kendisine yol gosteren gulumseme..Bir tek sefer bile olsa kendisine yoneltilsin diye dualar ettigi, cabaladigi ama hep baskalarina nasip olan gulumseme......icini cekti genc adam....gozlerini gokyuzune kaldirdi , ay parliyordu, yildizlar isiltili bir atlas ortu gibi kapliyordu geceyi ve o bu muthis gecede, yine uykusuz, yine umutsuz ve yine tek basinaydi. Cep telefonu calip da arayan numarayi gorunce gulumsedi bir kere daha. Haluk, can dostu ....... Sencer'i bu halde gormenin kendisini uzdugunu saklayamayan bir yuzle girdi arkadasinin evine. Haluk'un suratini goren Sencer olmasi kacinilmaz olanin gerceklestigini anladi. -         Eda'yi sectiler degil mi ? Arkadasi sadece basini olumlu anlamda sallamakta yetindi. Ama dilinin ucuna kadar gelen soruyu daha fazla tutamadi. -         Ne olacak peki simdi Sencer? -         Bilmiyorum, muhtemelen benimle oynayacagini ogrenince , rolu geri cevirecek. Daha once de yapmisti biliyorsun. -         Evet ama bu sefer farkli. O zaman ortada sadece bir proje vardi. Bu sefer yakinda perdelerini acacak bir oyun var. Acilen basrol oyuncusu degistirilen bir oyun. Eda disiplinli bir kizdi. Hala oyledir eminim. Oyunu bu asamada birakmaz. -         Benim yuzumden birakabilir. Benden o kadar nefret ediyor ki........ -         Bak , seni de onu da tanirim. Bana, bunca yil kin tutacak bir insan izlenimi vermedi hic. O kadar sevecen, yumusak ve uyumlu ki. ....Senden hala nefret ediyor olmasi cok zor gibi geliyor bana..... -         Bilemiyorum Haluk, inan bilemiyorum. Tam onu yeniden buldum derken , bir kere daha elimden kacip gidecek ve ben ona yaklasamayacagim bile. Bundan korkuyorum anlasana. Yillar boyu yaklastirmadi beni kendisine biliyorsun..... -         Biliyorum ama sen de o ilk gun cok gafil avlandin be dostum. -         Ne gafil avlanmasi? Resmen "Ben salak, bes para etmez, kendini begenmis bir budalayim",  dedim kiza o da bana hak ettiklerimi soyledi. -         Sirf sana degil yanindaki kiza da.... sahi adi neydi ? -         Ne bileyim , hic bilmezdim ki isimlerini.....Ilk  Eda oldu ismini hafizama kaziyan O gunu , Sencer'in hem hayatinin en kara hem de en gunesli gunu olarak tanimladigi Ekim sabahini hatirlayinca ikisi de gulumsedi..... Konservatuarin yeni ogretim yilinin ilk gunuydu. Artik son sinifta olan Sencer , gecen seneden beri oynadigi bir televizyon dizisi sayesinde daha okulu bitirmeden une ve paraya kavusmustu. Kizlardan gordugu asiri ilginin de eklenmesiyle tam Eda'nin asla tahammul edemedigi bir tip olup cikmisti. O gun de arkadaslari ve adini bilmedigi o gunku kiz arkadasiyla okulun kapisinda durmus yeni ogrencilere takiliyor, o zamanki deyimleriyle " yeni guvercinler " ariyorlardi. Iste Eda'yi tam o anda gordu Sencer. Aslinda hic de Sencer'in ilgisini cekecek bir tipi yoktu . Esmer, ufak tefek, halinden yeni ogrenci oldugu belli olan, ustunde hic de iddiali olmayan bir pantalon ve tisort olan bir kizdi iste. Ama o haliyle bile etrafina isik saciyordu.  Etrafindaki herkesin bu yeni guvercine baktigini goren Sencer'in birden erkeklik duygulari ayaklanmis ve yanindaki kizi, hatta elini omzuna attigini bile unutmus, gozlerini kirpmadan Eda'ya bakmaya baslamisti.  Bir seyler yapmali, ilgisini cekmeli, orda oldugunu gostermeliydi . Tam        " Nasil, beni farketmesini saglarim ? "  diye dusunurken , Eda'nin kendisine baktigini farketti. " Oldu iste, dedi, O da dusuyor kucagima. " Yanilgiya ne kadar yakin oldugunu bilse kacardi herhalde ama simarikliginin verdigi o salakca guvenle gozlerini kirpmadan bakmaya ve bir yandan da gulumsemeye devam etti. Zaferine gulumsedigini saniyordu oysa gelen acilara gulumsedigini anlayacakti az sonra. Eda gozlerini ayirmadan yaklasti Sencer'e. Ama gozlerinde hayranlik ya da  mutluluktan eser yoktu. Ilk konusan da o oldu: -         Yanlis anlamiyorum degil mi ? Deminden beri bana bakiyorsunuz.. -         Evet . -         Neden peki? -         Seni cok begendim de ondan. Soylesene bos musun ? Bu aksam bir yerlere gidelim mi beraber? Biraz daha dikkatli olsaydi belki farkederdi Eda'nin gozlerinde kararmaya baslayan ufku ama anlamadi, kendisiyle o kadar mesguldu ki , baskasina yonelmeyi aklinin kosesinden bile gecirmiyordu o zamanlar. -         Simdi toparlamak gerekirse, siz deminden beri bana bakiyorsunuz , cunku beni cok begendiniz ve benimle cikmak istiyorsunuz. -         Evet. Benimle cikmani istiyorum -         Merak ediyorum , dedi Eda, eger yanimda size icinizi gosterebilecek bir ayna olsaydi, su  zavalli halinizi gorup biraz olsun utanir miydiniz yaptiginizdan? -         Ne utanmasi ? Neden utanacakmisim ki? Eda bunun ustune , o ana kadar Sencer'in varligini coktan unuttugu kiza dondu. -         Ve siz , bunca lafa ragmen, elini sizin omuzunuzdan cekme zahmetine bile katlanmadan soyledigi bunca lafa ragmen hem de, hala orda durup onun gurursuz kiz arkadasi rolunu oynamaya devam mi edeceksiniz? Birazcik olsun gurur kirintisi var mi icinizde bir yerlerde? Ne Sencer ne de yanindaki arkadaslari , olan bitene tam idrak edemeden bakiyorlardi. Sadece bakiyorlardi ama hala dusunmuyorlardi. Dusunseler, ya da sadece Sencer biraz dusunse  o son cumleyi hic soylemezdi. -         Sen onu birak da soruma cevap ver. Bu aksam cikiyor musun benimle? Eda agir agir yaklastirdi yuzunu Sencer'e. Gozlerini genc adamin gozlerinden ayirmadan buz kadar keskin, zehir kadar aci  bir sesle: -         Gorundugun kadar budala degilsen Sencer Kutay,  bir daha bana asla yaklasmazsin. Cunku bu sefer sirf kendime olan saygimdan tukurmuyor ya da yumruk atmiyorum o aptal suratinin ortasina. Gelecek sefer olursa bu kadar saygi duyamayabilirim kendime. Sunu unutma, sohret, para, bu salak kizlar, cevrene paran ve unun icin dolusan arkadas dedigin budalalar, hepsi bir gun bitecek ve sen sadece kendinle basbasa kalacaksin. O gune kadar kendini duzeltmezsen , kendin icin ne kadar cekilmez ve zavalli bir hayat arkadasi olacagini dusun bir . Umarim dogru yolu bulmani saglayacak isik , simarikliktan kor olmus kalbine ulasabilir. Demis ve bir daha arkasina bakmadan cekip gitmisti. O gunden sonra Sencer uzun sure kendine gelememis, gercegi bir sure daha goz ardi etmesine ragmen sonunda kabullenmisti. Gercekten de cekilmez bir insandi. Simarik, ukala, bencil, budala, saygisiz. Kendinden nefret etti . Ve bambaska bir insan olmak icin var gucuyle ic dunyasini egitti genc adam. Tek bir amaci vardi: Eda'ya kendisini begendirebilmek. Ama Eda ona bu sansi vermedi. Bir daha yanina bile yaklasamadi genc kizin. -         Sencer? -         Pardon,  dalmisim. -         Farkindayim , Eda denizinde yok oluyorsun durmadan. Eda denizinde yok olmak. Edasiyla kendisini esir alan kadinin denizinde. -         Keske mumkun olsa , Haluk , keske -         Ogrendi mi acaba seninle oynayacagini? -         Bilmem ki, muhtemelen ogrenmistir artik. -         Ne dusunuyor acaba? Sahi ne dusunuyordu acaba su anda? Saatine bakti Sencer , sabahin ucu olmak uzereydi.......Harekete gecmesi gerektigini biliyordu ama ne yapmasi gerektigi konusunda hic bir fikri yoktu......Yildizlara bakti basini kaldirip ve birden firladi yerinden, eline telefonu alip yonetmen yardimcisini aradi. Bir kac dakika sonra elinde Eda'nin ev adresi, arabasinin direksiyona oturmus , genc kadinla yillar boyu dusledigi sahneyi paylasabilmek  icin onun evine dogru yolaliyordu. Heyecandan iki defa yanlis sokaga sapmis, ters yonden girdigi bir baskasinda da karsisina cikan cop kamyonu yuzunden geri donmesi gerekince kendi evinden Eda'ninkine giden yol Sencer'in beklediginden cok daha uzun surmustu. Sonunda bahce icinde tek katli evlerin oldugu sokagi buldu. Eda'nin evinin onunde durdurdu arabasini. Arabasindan indi ve bahce kapisinin bir kanadini itti. Son anda akli basina geldi. Hizla geri dondu ve arabasina girdi. Bu saatte Eda'ya ne diyecekti ? Hem ya kocasi? Hala emin degildi ki evlendigi icin ayrildigi tiyatroya geri donusunde biten bir evliligin rolu olup olmadigindan....Ya hala evliyse?  Hirsla elini direksiyona vurunca calan kornanin sesiyle yerinden zipladi. Zaten sinirleri gerilmisti bir de gecenin o derin sessizligindeki bu beklenmedik ses.......Etrafi dinledi . Neyse ki evlerin hic birinden itiraz sesleri gelmiyordu. Herkes uyuyordu anlasilan. Rahat bir nefes aldi. Ne yapacagini bilemez bir halde basini koltugun arkasina yasladi. " Ne diye geldin ki buraya? Ne soyleyeceksin? Hem dur bakalim soyleyebilecek misin ki? Salaksin oglum sen salak. Bu kizin karsisinda da hep salak olarak kalacaksin..." diye soylendi yuksek sesle. Derin bir "of" cekerek gozlerini kapatti. Tamam gelmisti kapisina kadar ama iceri giremedikten sonra ne anlami vardi ki.....En iyisi sabaha kadar burda beklemek ve evden cikarken birden karsisina cikmak miydi acaba? Sacmalamak icin cok uygunsuz bir saat sectim diye dusunurken , bir elin cama vurdugunu duydu ve sicrayarak gozlerini acti: Eda arabasinin hemen yaninda, ayakta, ne gulumseyen ne de somurtan, ifadesiz bir yuzle , oylesine duruyordu. -         Iceri girecek misiniz yoksa sadece kapimin onunde uyumak icin mi geldiniz? diye sordu genc kadin. Gozlerini kirpistirdi . Hem gozleri hem de kulaklari ayni anda yaniltiyor olabilir miydi onu? Hayir, Eda'ydi iste karsisindaki. Kendisiyle konusuyordu. Yillardir hayalini kurdugundan cok daha farkli bir karsilasma sahnesiydi bu ama yine de ordaydi ve kendisiyle konusuyordu iste. -         Evet? Geliyor musunuz yoksa burda mi oturacaksiniz ? -         Ben..., siz.... nerden? -         Altan aradi. Onu arayip adresimi almissiniz. Muhtemelen beni gormeye geleceginizi soyledi. Yanilmamis. Konu her ne ise sabahi bekleyemeyecek kadar onemli oldugu kesin.... -         Aslinda evet, yani ben..... -         Hadi gelin. Size bir seyler ikram edeyim. Belki duzgun cumleler kurmaniza da yardimci olur birseyler icmek..... Genc kadinin eve dogru uzaklastigini gorunce , vakit kaybetmeden arabadan indi Sencer. Bahceye girer girmez de kocaman bir Belçika kurdu atladi ustune. Eda arkasini donup kopege otoriter bir sesle -         Otur , Shiba. O bir dost, dedikten sonra ekledi, serbestsin. Dost? Tanrim bunun gercek olmasi icin neler vermezdi ki...hatta daha fazlasi icin....Ama daha bundan bahsetmek icin cok erkendi onun yerine aklina takilan baska bir seyi sordu: -         Serbest? -         Evet, serbest. Ben uyanik olduguma gore evi beklemesine gerek yok. Uyuyabilir, oynayabilir. Bahcede ne istiyorsa yapabilir. Ciceklerime ve agaclara zarar vermemek kosuluyla tabii. -         Iyi ki demin girmemisim.....ne egitimi aldi. Shee, ozur dilerim , ismi neydi? -         Shiba. K-9 egitimi. -         Ise yariyor mu bari? -         Yariyor. Onca para verdikten sonra da yaramasi gerek zaten. Siz demin bahceye mi giriyordunuz? -         Evet, aslinda kapiyi bile ittim ama sonra vazgectim. -         Neden ? Neden? Evet neden? Nasil soylenirdi simdi ki, kocan var mi yok mu bilemedim, ne soyleyecegimi sasirdim, yine aklimi karistirdin ya da beni yine bir bakisinla buz kestirirsin diye cekindim turunden cumleler. Sadece bakakaldi Sencer. -         Neyse... belki bu soruya daha sonra cevap verirsiniz. Icerde mi, disarda mi oturmak istersiniz? Aslinda cok merak ediyordu genc kadinin nasil bir evi oldugunu ama bahce de az cok bir fikir veriyordu. Duzenli, bakimli, son derece zevkli, uyumlu bir bahcesi vardi. -         Disarida otursak daha iyi sanirim. Hava o kadar guzel ki... - Bahcenin tam ortasindaki kocaman bir agacin altina yerlestirilmis masa ve sezlonglara bakti. -         O ne agaci? -         Mese. Evet sonbaharin son guzel gecelerinden biri, ziyan etmemek gerek...Ne icerdiniz? Sicak, soguk, alkollu? Bir sise beyaz sarap acmayi dusunuyor, ama hepsini bitiremem diye tereddut ediyordum Altan aradiginda. Isterseniz ... Demek o da ayaktaydi kendisi gibi gecenin o saatine ragmen.....ve tek basinaydi........kocasi yok muydu? Bakislarindan okunuyor olmaliydi dusundukleri cunku Eda ; -         Tek uyuyamayan siz degilmissiniz demek ki bu gece, dedi arkasini donup eve dogru yurumeden once ve tam iceriye girmek uzereyken donup ekledi, -         Sizden nefret etmiyorum , rahatlayin biraz. Once anlamadi Sencer. Bir kac saniye boyunca dus gordugunu sandi, sonra kendine geldi ve elinde olmadan, yillardir yureginde tasidigi agirliktan kurtulmanin verdigi rahatlikla , kocaman bir kahkaha atti. Daha fazla orda duramayacagin anlayinca da az once Eda'nin girdigi kapidan eve girip kendisini buyuk, sirin bir mutfagin icinde buldu. Eda buzdolabindan siseyi  cikartmis, bir buz kovasinin icine yerlestirmisti.  Dolaptan cikarttigi kadehlerle beraber bir tepsiye yerlestirdi hepsini. Sonra baska bir dolabi acip icinden cesitli cipsler ve kuruyemisler cikartti. Paketleri Sencer'e gosterip bakislariyla hangisini tercih ettigini sordu. Sencer de bakislariyla patates cipsini ve findik paketini isaret etti. Eda dudaklarinda beliren gulumsemeye engel olmaya bile calismadi . Bunu gorunce daha da rahatladi genc adam. Kucuk tabaklardaki cerezler ve tirbuson de tepsideki yerlerini alinca bahceye ciktilar tekrar. Eda elindeki tepsiyi bahcedeki masanin ustune birakti.  Sencer uzanip tirbusonu aldi ve siseyi acip her ikisinin de kadehlerini doldurdu. Tahta kolkuklarin uzerlerindeki yumusacik minderlere yerlestiler ayni derin ama anlamli sessizlik icinde. Her ikisi de ilk konusan olup sessizligi bozmaya korkuyordu adeta. Sonunda Sencer dayanamadi daha fazla ; -         Demin soylediginde ciddi miydin gercekten? -         Sizden nefret etmedigim konusunda mi? Evet ciddiydim. Sizden gercekten de nefret etmiyorum. -         Ne zamandan beri ? -         Ne zamandan beri mi ? Hic bir zaman nefret etmedim ki sizden ..... Nefret tasiyan insani yoneltilen insandan daha fazla yoran bir duygudur . Cok agirdir nefreti tasimak, yureginde nefret varken soluk alip vermek, hayattan zevk alabilmek neredeyse imkansizdir. Yureginde nefret olan insan baska kimseye sevgisini veremez bence. Nefret yok eder butun guzel duygulari  O yuzden bana cok uzak bir kavram bu. -         Ne? Hic nefret etmedin mi benden ? Ama bana hep "Yanima yaklasma yoksa seni mahvederim" bakislariyla bakiyordun. Guldu genc kadin. Gulusu aydan daha parlak geldi Sencer'e ama tuttu kendini, hic bir sey soylemedi ... -         Farkindayim , yani oyle sandiginizin farkindayim, ama haklisiniz. Hic hoslanmadigim bir tiptiniz ve yanima yaklasirsaniz yine o gunku gibi bir konusma yapmak zorunda kaliriz diye ..... -         Yani bunca yil bosuna mi uzuldum ben, benden nefret ettigini sanarak...? -         Uzulmek? Bunun icin uzuluyor muydunuz gercekten? -         Evet. Hem de nasil tahmin bile edemezsin. Ve lutfen artik bana "siz" demekten de vazgec. Ben deminden beri "sen" diyorum. Sense inatla "siz ". -         Ozur dilerim ama bu benim yapimdan kaynaklanan bir durum. Tanimadigim insanlara sen diyemem ...ve sizi de tanimiyorum . -         Tani o zaman Eda, birak gecmiste olanlari ve beni tani lutfen. -         Efendim? Daha ilk kelime agzindan cikar cikmaz pisman olmustu ama cok gecti artik. Saniyenin yarisi kadar gec...... -         Neden geldiniz buraya? Hem de gecenin bu saatinde? Sizi tanimam gerektigini soylemek icin mi? Genc kadinin golgede kalan yuzune bakti Sencer. Gozlerini tam olarak goremediginden o  gozlerden neler gelip gectigini de anlayamiyordu ve bu onu fazlasiyla rahatsiz ediyordu. Cok kisa bir an dusundu ve artik yillardir bekledigi bu firsati en durust sekilde degerlendirmeye karar verdi. Bu gece ya hersey hallolacakti ya da sonsuza kadar kaybolup gidecekti. -         Geldim cunku bugun secmelerde ordaydim. Petrucchio'yu ben oynayacagim -         Biliyorum. -         Sen de Katerina'yi ...... -         Dogru beni secmisler.... -         Oynayacak misin peki? -         Bilmiyorum . Karar vermedim henuz. -         Neden peki Eda? Neden benimle ayni oyunda oynamaktan kaciyorsun surekli? -         "Surekli" fazla abartili bir kelime degil mi sizce de? Sadece bir defa yaptim onda da kendimce cok gecerli bir nedenim vardi. -         Neydi peki o neden? -         Siz. -         Hani benden nefret etmiyordun? -         Sizin yuzunuzden derken soylemek istedigim sizden nefret edisim degildi ki....Sizden nefret etmedigimi daha once de soyledim. Bu fikre neden bu kadar takilip kaldiniz ki siz? -         Yillardir bu dusunceyle yasiyorum birden bire tersine inanmak zor oluyor ne yapayim? Madem nefret degildi neydi peki sebep? -         Sizdiniz. Sizin oyun gucunuzdu. O zamanlar bile cok iyi bir oyuncuydunuz. Ve ben de daha bir comezdim. Ilk basrolum olacakti ama karsimda sizin olacaginizi ogrenince korktum acikcasi. Size es bir oyun cikartmama imkan yoktu ve vazgectim. Evet nedenini sorduklarinda sizin yuzunuzden oldugunu soyledim ama aklima hic sizden nefret ettigimi dusuneceginiz gelmemisti, ozur dilerim. Gercekten .... -         Peki ya bu sefer Eda? Yine kacacak misin benden? Benimle oynamaktan hala korkuyor musun? -         Bilmiyorum . İnanin ki bilmiyorum. Burda oturmus butun gece boyunca  ne dusundugumu saniyorsunuz? Kate hayatimin ruyasi ama karsimda siz olunca....... -         Korkma, lutfen, benden korkma. Eger kabul edersen istedigin kadar prova yaparim seninle. Soz veriyorum. -         Neden sizin icin bu kadar onemli? Bu rolu kabul etmem yani? Iste simdi tam sirasiydi her seyi aciklamanin ama yine de korkuyordu Sencer. Ya soyledikleri ters etki yaparsa? Ya tam her sey yoluna giriyormus gibi gorunurken yine kaybederse onu? Uzun uzun bakti genc kadinin gozlerine ama yine golgedelerdi , goremiyordu onlari. Bu durumdan giderek daha fazla rahatsiz olmaya baslamisti ve bir care bulmasi , soyleyeceklerini o gozlerde yaratacagi degisimi gorerek soylemesi gerekiyordu. Yavasca kalkti yerinden. Elini uzatti Eda'ya. Bir an tereddut etti genc kadin ama yavasca uzanip tuttu Sencer'in elini. Yillardir ozlenilen bu ilk temasin etkisine kendisini kaptirmamak icin cok caba harcamasi gerekti genc adamin ama basardi. Kendine dogru cekip kaldirdi Eda'yi yerinden. Altinda oturduklari mese agacinin dallarina asili lambalardan birinin yakinina goturdu , gozlerini rahatca gorebildigini gorunce de derin bir nefes aldi ve hayatinda yapacagi belki de en onemli konusmalardan birinde kendisine yardim etmesi icin tanriya siginip konusmaya basladi. -         Rolu kabul etmen degil onemli olan Eda. Esas onemli olan sensin. Sen, anliyor musun beni? Yillardan beri hep icimde yasattigim sensin. Ilk karsilastigimiz gun eger kendime gelmezsem bana vuracagini soylemistin ya, aslinda bilmeden , fiziksel olmadan vurdun sen bana o gun Eda. Oyle bir darbe indirdin ki......Butun hayatimi etkiledi.  Beni ikiye boldu. Bir Sencer vardi o gune kadar , gercekten de senin soyledigin gibi tahammul edilmez bir Sencer. Ama o gun, sen bana dokunmadan , beni benligimin en derin kosesine ittin. Orda gunlerce kaldim. Kendimle savastim durdum. Yavas yavas yendim o bencil , ukala, simarik adami ve yeni Sencer dogdu o ic hesaplasmasindan. Ama cok onemli bir seyi kaybetmis olarak dogdu. Bana dogru yolu gosteren seni kaybetmistim. O gunden sonra hep sana yaklasmaya calistim ama bir bakisinla uzaklastirdin beni her seferinde. Benden nefret ettigini dusunerek kac geceyi uykusuz, kac gunumu harap , yikik gecirdigimi bir bilsen..... Ama hic yilmadim, bir gun beni , yeni Sencer'i taniyabilmen icin ayakta durmaya mecburdum, durdum da....Sensiz ama hep seninle.....Evlenene kadar hep yasattim o umudu ama sonra.....evlendin ve gittin. Tiyatroyu da birakinca........yikildim anliyor musun? Seni tek gorebilme, yaklasabilme umudum da yok olmustu cunku....artik devasiz bir hasta gibiydim. Sonra yine sen yol gosterdin bana. Evet, bakma bana oyle, senin hep aklimda olan o gulusun yol gosterdi.....Neden yillardir deliler gibi calisiyorum saniyorsun? Neden en zor oyunlari kabul ettim sence? Hep senin yuzunden.. Her an gundemde olup kendimi sana unutturmamak icin. "Bu da bencilce", diyorsun , goruyorum gozlerinden. Evet, belki de oyle ama ne yapayim, baska carem yoktu. Baskasiyla evli olan bir kadina asiktim. Benden nefret eden bir kadina. Tamam, nefret ettigini sandigim bir kadina.....Sonra bir mucize oldu... Bu sabah hic beklemedigim bir anda , birden sahnede belirdin.....ve iste burdayim. Burdayiz. Evine geldim cunku yine benim yuzumden rolu kabul etmemenden korktum. Gelip seni bir sekilde bu rolu kabul etmeye ikna etmem gerektigini dusundum. Dusunmedim. Inandim, hala da inaniyorum. Kapiya kadar gelip , neden geri dondugumu sormustun ya demin....Cunku hala evli olup olmadigini bilmiyordum. Hos simdi de bilmiyorum ya....Bu saatte kocana ne diyecektim? "Karinizi cok seviyorum ve onunla bu oyunda beraber oynayamazsam , beni , gercek Sencer'i, kendi yarattigi erkegi asla taniyamayacak ve ben buna artik daha fazla dayanamayacagim" mi ?  Senin evdeki huzurunu kaciracak bir harekette bulunamazdim. O yuzden de geri dondum. Sonra bir mucize oldu ve sen beni almaya geldin.... Karsima her cikisin bir mucize etkisi yapiyor ustumde zaten.....Gulme lutfen. Dogru bu......baksana su halime deminden beri konusuyorum oysa yillardir hep seninle ilk karsilasmamizda neler soyleyip seni nasil etkileyebilecegimi dusunup durdum. Prova bile yaptim her cumleyi ama bak simdi hic biri aklimda degil.  Tanrim o tek kasini kaldirip , soru soran bir ifadeyle bakmana bayiliyorum. Ozur dilerim ama oyle .....Of, cok konustum farkindayim, aslinda az bile konustum, daha yillardir icimde birikenlerin bir satirini bile soyleyemedim..... Lutfen Eda , lutfen bana bir sans ver.....Sana kendimi tanitip sevdirmem icin bir sans ver.... Butun duygulari kalbinden dokulup etkileri Eda'nin gozlerine yansirken hala ellerini tutmakta oldugunu farketti Sencer. Bir seyin daha farkindaydi Eda'nin gozlerinde parlamaya baslayan yaslarin.....Onu kollarinin arasina almak, yillarin ozlemiyle simsiki sarmalamak,akmak uzere olan gozyaslarina kendininkileri de katmak, Eda'yla beraber sel olmak, caglamak   arzusuyla yandi bir an benligi ama korkuyordu yine de Sencer . Eda daha agzini acip tek kelime bile etmemisti... -         Sen , dedi sonunda, sen bunca yil benim yuzumden mi aci cektin? Gokyuzunden ay yere inmis,  ayaklarinin altina serilmis, melekler isil isil yildizlari etrafina serpistiriyormus gibi geldi Sencer'e o anda. Dunya donmesini unutmus, zaman da durmustu sanki ...."Siz"den "sen " e terfi edisinin sevincine genc kadinin gozyaslarinin serinligi eslik etti. -         Evet, dedi , ama bir anindan bile pisman degilim inan. Lutfen bir daha bana sakin siz deme olur mu? -         Demem, bu kadar aci cekmesine neden oldugum bir insan bana yabanci olamaz artik.... -          O insan sana yabanci olmak da istemiyor zaten. Senin en yakinin olmak istiyor Eda. Birak , lutfen izin ver bana... -         Ben , ben buna hazir degilim , hem evliligim........ Birden ay eski yerine cikti, yildizlar kayboldu etrafindan. Dunya aci gercegiyle hizla donmeye , zaman ise butun acimasizligiyla akip gitmeye basladi Sencer tutunmak icin bir destek aradi gozleriyle.....Butun o duygu firtinasinin icinde savrulurken genc kadinin kocasini nasil da unutmustu. Demek hala evliydi.....tanrim......... -         Ben, ben cok ozur dilerim Eda. Birden unuttum, halbuki yillarca bunu kendime tekrarlayip durmustum, ben , ben inan ki, of ne diyecegimi bilmiyorum....cok uzgunum... -         Bosandigim icin mi uzgunsun? -         Yani ben asla senin evliligini tehlikeye sokacak bir sey.... -         Sencer bosandim ben, bir ay oluyor nerdeyse. -         Yani, sen , simdi, gercekten mi? Yanilmadim yani, tiyatroya o yuzden donuyorsun degil mi? -         Sanirim evet, . Bir cesit kacis olacak benim icin. Gecirdigim o zorluklarin biraktigi izlerden kurtulmaya calisacagim belki de...Malum calismak en iyi ilac degil midir? Her sey eski yerini aldi yine. Yildizlar etrafinda, ay ayaklarinin altindaydi . Ama yine de hosuna gitmeyen bir seyler vardi. Sevdigi kadin cok mu aci cekmisti bir baskasini severken? -         O kadar mi kotuydu Eda? -         Hayir, degildi, cok guzel gunlerimiz de oldu ama , o eski duygulari, heyecani, birbirimizi kaybettik . Cok cabaladim "eskisi gibi olur mu?"  diye ama olmadi. Sonunda baktik ki saygiyi da kaybetme tehlikesi var ufukta ..........En dogru karardi bu bizim icin ama gec kalmis bir karar,  o da ben de cok yiprandik son bir yilda..... -         Hala seviyor musun Akin'i? Sorulmasi cok zor bir soruydu bu Sencer icin. Ama cevabini beklerken gecen saniyeler daha da dayanilmaz geldi genc adama. -         Hayir, artik sevmiyorum . Uzgunum Sencer , seni de uzmek istemiyorum ama hic kimseyi sevemeyecek kadar yorgun kalbim. -         Hayir, uzulme lutfen, inan su an bile benim icin o kadar ulasilmazdi ki......Senin beni sevmiyor olusun hic onemli degil su anda Eda. Birakalim hersey oluruna varsin. Yeter ki senin yaninda olmama izin ver. -         Ama bu da zor olmaz mi senin icin. Yani , demek istiyorum ki, sen beni..... Cumlesini tamamlayamadi Eda. Soyleyemedigi ama Sencer'in anladigi , yanaklarini yakan, gozlerini dolduran duygulara ne zamandir uzakti  ve simdi bu genc adam , gecmisten gelip , karsisina geciyor  ve " ben yillardir seviyorum seni, birak sadece bir arada olalim , zamanla belki sen de beni seversin" mi diyordu gercekten ? Sahiden askin o kadar sabri var miydi? Sencer elini uzatip Eda'nin yanagina dokundu parmaklarinin ucuyla. Alev alev yaniyordu genc kadinin teni. -         Utanma , dedi, sevgimde utanmana neden olacak hic bir sey yok. O sadece senin. Istesen de istemesen de....O kadar uzaktin ki bana, seni sensiz sevmeye alismistim. Simdi benim icin de cok farkli olacak. Seni, seninle sevmeye alismam gerekecek. Ama eger izin verirsen basaririm... Izin verir misin Eda? -         Sencer sana hic bir sey icin soz veremem. O kadar hirpalandi ki yuregim... Korkuyorum artik sevmeye ... Neler yasadigimi bilmiyorsun, ne acilar cektigimi. Oyle buyuk bir askla evlenmistim ki.....Ama sonra ... bitti iste...tukendi....... Belki de ben sevmeyi beceremeyen bir kadinim. Artik daha fazla uzak kalamayacagini anlayinca uzanip , genc kadini kollarinin arasina aldi Sencer. Yaslarla islanmaya baslayan yuzunu kendi gogsune bastirdi......."Baska bir baslangic yapmak gerek " diye dusunuyordu ,  yeni bir baslangic. -         "Istersen" , dedi  artik kendisinden de akmaya baslayan gozyaslarina engel olmaya bile calismadan, ama genc kadini kendinden bir santim bile uzaklastirmadan,  "sanki bugun secmelerde tanismisiz gibi yapalim, oncesi yokmus gibi, daha mi kolay olur senin icin?" Gogsunde gulumsedigini farketti Eda'nin. Lutfen , diye dua etti , lutfen bunun daha milyarlarca tekrari olsun..... -         Hayir, oyle yapmayalim bence. Gecmisi silemeyiz ki.....O bizimle beraber gelecek nasil olsa....En iyisi, biz gibi olalim yine. Ayni anda iki oyun oynamak zor olur. ..... -         İki oyun mu? -         Evet, hem Kate'i, hem de seni tanimayan yeni Eda'yi oynayamam. -         Kabul ediyor musun? Kate'i oynamayi kabul ediyor musun? Eda gercekten oynayacak misin Kate'i? -         Bagirma oyle, nefesini provalara sakla. Unutm aistedigim kadar prova yapma sozu verdin bana......... -         Asla, asla unutmam, sen ne zaman , nerde istersen. Yeter ki oyna Kate'i. Bunu benim icin ya da kendin icin, ya da ne bileyim kimin icin olursa olsun yap. Oyna da kimin icin oldugu onemli degil pek. -         Oynayacagim ve bunu sirf senin icin yapmiyorum. Benim de ihtiyacim var Kate'e. -         İnan bana benim kadar ihtiyacin olamaz Kate'e. Eda kendini Sencer'in kollarindan kurtardi usulca....Gozlerinin icine bakarak "Hic bir sey icin soz veremem sana , biliyorsun " dedi. Biliyordu Sencer ama, askinin gucunu de biliyordu. Elbette , genc kadinin yureginde acilan yara kapanacak, sizisi azalacak ve yeni bir sevgiye hazir olacakti. Ve o an yaninda olacakti Sencer. Tipki o ana kadar her ihtiyac duydugunda genc kadinin yaninda olacagi gibi..... -         Uykun gelmedi mi ? diye sordu Eda. -         Hayir, ya senin? -         Hic hem de......Biraz daha sarap icmek ister misin ? -         Evet, lutfen varsa cok iyi gelecek simdi. Hem konusulmasi gereken cok sey var daha. -         Farkindayim , ve daha gunesin dogmasina da cok var. -         Zamani iyi degerlendirmek gerek o zaman , degil mi? -         Haklisin ben en iyidi gidip su sarabi getireyim. Eve dogru uzaklasan genc kadinin ardindan bakti.  O iceri girince sezlonguna oturup, arkasina dayandi ve gozlerini kapatti. Bir an panige kapildi ,  ya gozlerini acinca  kendisini kendi terasinda bulursa , ya butun bunlar sadece bir dusse. Elini gogsune goturdu. Gomlegi hala islakti. Dus degildi , Eda'nin gozyaslarini tasiyordu gogsunde, askiyla carpan kalbinin tam ustunde.......Cimenlerin ustunde ayak sesini duyunca gozlerini acip sevdigi kadinin yaklasmasini seyretti...... Gulumsemesine aydan daha parlak bir gulumsemeyle karsilik veren Eda'yi -         Iyi gunler Kate, isittigime gore adin buymus, diyerek karsiladi. Anda E. AK 23/07/2001, Istanbul