UZAK SESLENMELER

 

Asilik ve inancın

aynı renkte birleşen tınısını

senin sesin yankıladı içime

 

İncitmekten korkarken

kanatırca saranda erimek

hangi düşsel sınırlardan

aşıp erişti?

 

Şefkat ve şehveti aynı buseye sığan

karanlığın kor eden

Işığında buldum seni ben

 

Üstümüze yağan ışık seliydi bir an

ki o kızılca an

ne çok renge bedeldi...

 

simdi nerde bir eflatun leylak

nazarına düşse

orda beni düşle

bir mavi düş le,

 

çünkü en esmer gecede

gördüğüm yıldıza

hep o ay ın

koyu mavi haresiyle sesleneceğim

'Ankara da , İstanbul u yaşamak"

diyen uzak seslenmeler de,

son ünlemle taçlanırken

belki ben...

 

Nilgün Özkan