gün batımındaki o Lila’nın yanında,

cümlenin son dalına konmuş

soru işareti gibi asılı kalan Gri...

Diğer tüm Lila ve valörleri flulaştıran Gri...

Akşam üstü sobalarının külü, isi, kurumu Gri...

Bakır cezvede köpüren kahvenin dumanı Gri...

Reverans yapar ve eğilir diğer tüm renklerin önünde Gri

ve akşam  valsine başlar.

Gönül batımıdır bilirsin,

koklarsın tüten bacadaki odunun acısını,

ısınırsın çıtırdayan nameleri ile... 

Duyarsın o meftunu olduğun Lilayı...

Bir tebessüm gibi kahvenin köpüğü,

bir iki damla kanyak o gönülden nağmeleri telaffuz ettiren.

Eser noktainazarında Istanbul.

Öyle bir eser,

öyle bir karşılar ki  akşam sefaları