*
*
*
*
*
*
*
|
Acın öyle tuhaf bir şey ki.. Önce durgun bir deniz kadar sessiz,dalgasız.. Yan odadaymışsın gibi hissedişlerimde seni.. Bir huzur, bir unutuş... Sonra ılık meltem rüzgarları eser, Sana yemeğini hazırlarken.. Derken.. Kararır hava.. bulutlar kaskatı... Rüzgar fırtınalaşır gözlerinde. Vahşet bürür dalgaları.. Vurup,vurup bedenime kayalarda patlayışları.. Son sözlerin gibi... Sürüklenirim.. Gücüm yetmez korkmaya bile.. Parça parça kıyıya savrulur duygularım. Her biri anlamsız, her biri yarım... Artık ne "seviyorum" demeye varır dilim.. Ne hasretini anlatabilirim.. Kendimi kendimle bulduğumda ocak başında Anlarım gerçeği.. Yan oda boş.. Sofrada ki yerin değil sadece, Artık sofra bile yok.. İçimin alev kırmızısı göğü, Dinmek bilmez çığlığı, fırtınası.. Tıpkı ölü doğum sancısı.. Yalan dostum yalan.. Şişelerde yalan. Kuş kanadında, gül dalında yalan... Renkler yalan.. ışık yalan.. ben yalan... İnadına canım, inadına sende sevdam var gerçek olan.. İçelim.. şerefine içelim yalnızlığın.. Kapında kulluğun, Varsa eğer bir de dostluğun şerefine içelim. Çaresizliğe çare arıyorum çaresizce.. Bir bahar yağmuru var dışarıda.. Yürüsem yağmurun altında.. Sırılsıklam.. Yıkanır mı çaresizlikler? Susamış toprak yağmura.. Bense sana... Bir de sen yağsan olmaz mı? Yeğenin gelin oluyormuş bu gece.. Kim bilir ne güzel olmuştur beyazların içinde.. Sen varsın orada Bir de türkümüz.. Oyna olur mu? Döne döne,uçarak oyna.. Ayakların yerden kesilsin.. Yanında süzülüşümü,edamı,nazımı hisset.. Yansın yüreğin.. Kendi cehennemin Yine kendin ol.. Bedduamsın, duamsın, karasevdamsın.. Ne olur, ne olur bu kahrolası sensizlik Artık bitsin. Sen gittiğinden bu yana sancıları tanıdım. Karanlığı, umarsızlığı öğrendim. Bir de oyun oynamayı. Güçlülüğü oynadım. Mutluluğu da.. Ölmeyi yaşamaya yeğledim de Yaşamayı oynadım . İnandırdım alemi... bir ben inanamadım.. Sensizim, çok sensizim... Yerinde duramazken yüreğim.. dikenli tellerin ortasında hareketsiz kaldım. Soluksuz, güneşsiz, susuz, sevgisiz... Yeter Artık. Kelimeler avuçlarıma dökülüyor darmadağınık.. Birbirlerine yabancı, anlamları yitik. Toplamaya gücüm yok.. Onları sana yolluyorum.. Senden istediğim son bir iyilik.. Kelimelere anlamlarını geri verip bana iade eder misin? Belki... "seni", "ölmek", "sevmek", "yaşamak" sende anlam kazanacak.. Ve ben ya senin olacağım Ya susacak sesim, yüreğim sonsuza dek. Ocak/1999 GÜLSÜM GÜVEN |
